Vorig jaar maart mocht ik Dutch Rose Media pitchen voor een zaal waarbij ook onze Minister-President aanwezig was. Top dingetje. Bij een goede pitch eindig je met wat je nodig hebt van de aanwezigen. Meestal is dat geld. Sommigen mensen in de zaal vonden mijn pitch dan ook niet goed, omdat ik niet om geld vroeg. Tja, hun probleem. Ik vroeg om aandacht. Aandacht voor een nieuwe technologie die volgens mij de wereld net zo kan veranderen als het internet dat aan het doen is. Mark Rutte vond in ieder geval de pitch van Dutch Rose het beste. Misschien omdat we als enige níet om geld vroegen, maar ik hoop eigenlijk omdat we gewoon een goed verhaal hadden.

Pitchen voor Mark Rutte

Vannacht droomde ik dat ik boodschappen deed in de Jumbo samen met Mark Rutte. We praatten over koetjes en kalfjes. En vanochtend dacht ik: waar zou ik het écht over willen hebben als dit bizarre toeval zich voor zou doen? Waar zou ik het met onze premier over hebben als we een uurtje hadden om over te keuvelen?

Ik heb wederom geen aanleiding om geld te vragen (altijd welkom natuurlijk, maar ik kan het ook zelf). Het gaat goed met Dutch Rose Media, haar medewerkers en thuis gaat ook alles best. We hebben onze ditjes en datjes, maar niks wat er niet bij hoort. Het zou dus een gesprek moeten worden over hem en over mij en hoe wij de wereld bekijken. En los van alle opiniërende onderwerpen die dan ter tafel zouden kunnen komen, zou ik wel met hem van gedachten willen wisselen over de invloed van disruptive technology op onze maatschappij. Hoe verandert techniek ons leven?

Disruptive technology

Een gesprek dat misschien te ver gaat voor de groente- en fruitafdeling uit mijn droom. Alhoewel, sinds wanneer liggen daar standaard papaja’s en verse artisjokken? Maar goed, ik zou ontzettend graag eens een avond doorbomen over technologie en haar impact op de werking van de wereld. Gegeven zijn geschiedenisachtergrond, maar meer nog zijn inside knowledge van de hedendaagse wereldpolitiek en –problematiek, moet daar toch een boeiend gesprek uit voortkomen.

Je weet wel zo’n ouderwets goed gesprek waarin je elkaar opstookt om na te denken, om met betere voorbeelden en andere antwoorden te komen. Om verbanden te leggen die er altijd al waren, maar die je nog nooit zo benoemd had. En waarbij je aan het einde van de avond zo’n voldaan gevoel hebt, omdat je nieuwe ideeën hebt opgedaan, nieuwe perspectieven hebt gezien. He, ik heb er nu al zin in.

Mark, wanneer heb je een avondje tijd? Volgende week dinsdag doen? Ik hou m voor je vrij.

PS Vandaag had ik een telefoongesprek met iemand die zei: “Maar u bent toch die dame van die pitch van vorig jaar? Goed verhaal was dat!” Toeval?

PPS En heel stiekem zou ik ook wel willen weten hoe het is om Minister-president te zijn.